प्रवचने-श्रीब्रह्मचैतन्य महाराज
२१ मे
अट्टाहासाने नामस्मरण करावे.
भगवंताची सत्ता जाणली की त्याला सहज जाणता येते. जो जाणेल भगवंत त्याला म्हणावे संत. आपण खेड्यात गेलो की तिथले सभ्य आणि प्रतिष्ठित कोण याची चौकशी करतो. पाटील आम्हाला दिसतो, लोक सांगतात, म्हणून आम्ही त्याची भेट घेऊ शकतो. पण परमात्मा निर्गुण, निराकार, त्याची ओळख कशी करून घ्यावी कळत नाही. आम्हाला कळत नाहीत त्या सर्वच गोष्टी आम्ही कधी खोट्या मानतो का ? आपल्याला असणारी तळमळ ही भगवंताची म्हणजे पूर्णत्वाची तळमळ आहे. नास्तिकाचासुद्धा पूर्णत्वाकडे ओढा असतो. तेव्हा या तळमळीला भगवंत हेच औषध आहे. कोणतीही गोष्ट तळमळी वाचून चांगली होत नाही. प्रत्येक जीवाला तळमळ आहे खरी,पण ती कशासाठी हवी ते चुकले. ती तळमळ विषयाकडे गेल्याने जीवाला खरे समाधान मिळत नाही. आपला जन्म वासनेत होतो, म्हणून वासनातृप्तीची तळमळ स्वाभाविक लागते. तिकडून काढून ती भगवंताकडे लावणे, यात माणसाची खरी कर्तबगारी आहे. काय केले तर मी भगवंताचा होईन, अशी तळमळ लागावी. ती न लागली तर आपले चुकले, वासनेच्या मागे जाणारी तळमळ भगवंताकडे लावण्यासाठीच सगळी साधने आहेत. तळमळ निर्माण झाली की भगवंत हात देतो.
जगामध्ये असे कोणतेही दुःख नाही, की जे भगवंताच्या आनंदाला विरजण घालील. प्रत्येकाला आनंद पाहिजे आहे, आनंद हेच भगवंताचे स्वरूप आहे, तर मग त्याचा अभ्यास करण्याचे काय प्रयोजन ? तर त्याचे कारण हेच, की आपल्याला भगवंताची विस्मृती झाली आहे. भगवंत हा प्रेममूर्ती आहे, म्हणून मंदिरात जिकडे तिकडे प्रेम भरून टाकावे. दुसरा काय करतो हे न पाहता, आपण काय करायला पाहिजे याचा अगोदर विचार करावा.
१४२. भगवंताचे नाम घेणे हे ज्ञान होण्याचेच लक्षण आहे.
भगवंताकडे लक्ष लागले की आत्मज्ञान आपोआप होते.
खाली २१ मेचे श्री ब्रह्मचैतन्य महाराजांचे प्रवचन मराठीत, सोप्या भाषेत आणि इंग्रजी अनुवादासहित दिले आहे:
🌸 २१ मे – अट्टाहासाने नामस्मरण करावे
May 21 – Chant the Divine Name with determination and deep feeling
📜 प्रवचन – मूळ मराठी आणि इंग्रजी रूपांतरण
"नामाइतके सूक्ष्म आणि स्थूल साधन नाही."
The Divine Name is the most subtle and yet the most powerful means.
"अगदी बेंबीच्या देठापासून नाम घ्यावे, कारण तिथे सर्व वासनांचा उगम आहे."
Just as one might say “from the tip of the little finger,” similarly, the Name should be taken deeply from the root of desires, because all cravings originate there.
"उगीच वरवर नामस्मरण करू नये; ते अट्टाहासाने आणि अंतःकरणपूर्वक घ्यावे."
One should not chant the Name superficially; it must be done with firm resolve and heartfelt devotion.
"भगवंताची सत्ता जाणली की त्याला सहज जाणता येते."
Once one realizes the presence of God, understanding Him becomes easy.
"भगवंताची तळमळ म्हणजे पूर्णत्वाकडे ओढ."
The longing we feel is actually a divine pull towards completeness — towards God.
"जन्म वासनेत होतो; म्हणून तळमळ विषयाकडे न वळता भगवंताकडे वळावी."
Since birth is in desire, the natural longing arises for worldly things; the true effort is to turn that longing towards God.
"तळमळ निर्माण झाली की भगवंत हात देतो."
When true yearning arises, God extends His hand to help.
"जगात कुठलेही दुःख भगवंताच्या आनंदाला विघ्न आणू शकत नाही."
No sorrow in the world can diminish the joy that comes from God.
"भगवंताचे नाम घेणे हे ज्ञान होण्याचे लक्षण आहे."
Taking God’s Name is a sign of awakening to true knowledge.
"भगवंताकडे लक्ष लागले की आत्मज्ञान आपोआप होते."
When attention is fixed on God, self-realization naturally follows.
"नामाइतके सूक्ष्म आणि स्थूल साधन नाही."
The Divine Name is the most subtle and yet the most powerful means.
"अगदी बेंबीच्या देठापासून नाम घ्यावे, कारण तिथे सर्व वासनांचा उगम आहे."
Just as one might say “from the tip of the little finger,” similarly, the Name should be taken deeply from the root of desires, because all cravings originate there.
"उगीच वरवर नामस्मरण करू नये; ते अट्टाहासाने आणि अंतःकरणपूर्वक घ्यावे."
One should not chant the Name superficially; it must be done with firm resolve and heartfelt devotion.
"भगवंताची सत्ता जाणली की त्याला सहज जाणता येते."
Once one realizes the presence of God, understanding Him becomes easy.
"भगवंताची तळमळ म्हणजे पूर्णत्वाकडे ओढ."
The longing we feel is actually a divine pull towards completeness — towards God.
"जन्म वासनेत होतो; म्हणून तळमळ विषयाकडे न वळता भगवंताकडे वळावी."
Since birth is in desire, the natural longing arises for worldly things; the true effort is to turn that longing towards God.
"तळमळ निर्माण झाली की भगवंत हात देतो."
When true yearning arises, God extends His hand to help.
"जगात कुठलेही दुःख भगवंताच्या आनंदाला विघ्न आणू शकत नाही."
No sorrow in the world can diminish the joy that comes from God.
"भगवंताचे नाम घेणे हे ज्ञान होण्याचे लक्षण आहे."
Taking God’s Name is a sign of awakening to true knowledge.
"भगवंताकडे लक्ष लागले की आत्मज्ञान आपोआप होते."
When attention is fixed on God, self-realization naturally follows.
🪔 १४२.
"भगवंताचे नाम घेणे हे ज्ञान होण्याचेच लक्षण आहे. भगवंताकडे लक्ष लागले की आत्मज्ञान आपोआप होते."
📚 सारांश | Summary
✅ मराठीत:
श्री महाराज सांगतात की, नामस्मरण हे सर्वात सूक्ष्म पण प्रभावी साधन आहे.
आपण आपले वासनांचे मूळ बिंदू ओळखून तिथूनच भगवंताचे नाम हृदयात घ्यावे.
हे नामस्मरण नेहमीच मनापासून, ठाम मनाने, अंतःकरणाने करावे, म्हणजे वासनाक्षय होतो.
जन्मापासून असणारी वासना जर भगवंताकडे वळली, तर माणसाला खरी शांती आणि समाधानी जीवन मिळते.
आपली तळमळ हीच भगवंताकडे ओढ आहे; तिचा योग्य वापर करणे महत्त्वाचे आहे.
जर तळमळ खरी झाली, तर भगवंत आपोआप मदत करतो.
संसारातील दुःखही भगवंताच्या आनंदाला कधीही कमी करू शकत नाही.
भगवंताच्या नामस्मरणाने आत्मज्ञान येते आणि मन आनंदी होते.
✅ In English:
Maharaj explains that chanting the Divine Name is the most subtle and powerful spiritual practice.
One must take the Name deeply — from the root of desires and cravings — and do so with full determination and heartfelt devotion.
Birth is accompanied by desires, but the true spiritual effort is to redirect that yearning towards God.
When this yearning is sincere, God responds and helps.
No worldly sorrow can diminish the joy that God’s presence brings.
Taking God’s Name is a sign of awakening; once the mind is fixed on God, self-knowledge naturally arises.
No comments:
Post a Comment